تبلیغات
کلبه‌ی سخن - خدا را راضی کن تا امام زمانت را ببینی .

دیدار با امام زمان علیه السلام .

خیلی از ماها آرزو داریم که امامی را  که در عمرمان ندیده ایم ببینیم . گاها تلاش هم می کنیم اما موفق به دیدارش نمی شویم . چله نشینی ،نذر ، دعا و نیایش و.....    راهی را که خداوند به ما پیشنهاد داده  و عملی شدن آن را برای ما  تضمین کرده تحصیل رضایت پروردگار می باشد .


خیلی از ماها آرزو داریم که امامی را  که در عمرمان ندیده ایم ببینیم . گاها تلاش هم می کنیم اما موفق به دیدارش نمی شویم . چله نشینی ،نذر ، دعا و نیایش و.....    راهی را که خداوند به ما پیشنهاد داده  و عملی شدن آن را برای ما  تضمین کرده تحصیل رضایت پروردگار می باشد .

یعنی خداوند را راضی سازیم و خداوند راضی نمی شود مگر اینکه بنده او  باشیم . بندگی خداوند نه برای اینست که ما مقتدایمان را ملاقات کنیم بلکه وفا به عهد و پیمانی است که از ما گرفته اند،در آنجا که می فرماید :أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَیْكُمْ یَا بَنِی آدَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا الشَّیْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ. وَأَنْ اعْبُدُونِی هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِیمٌ ؟ اى بنى آدم آیا با تو عهد نكردم كه شیطانرا نپرستى ، كه او تو را دشمنى آشكار است ؟[1]

اما خداوند مهربان از فضلش پاداش بزرگی را برای ما برانجام وظیفه مان که دیدار بنده خاص خود است عنایت می فرماید ، در قسمتی از حدیث معراج می فرماید :هر کس به رضای من و آن چه من می خواهم، عمل کند و وظایف اش را انجام دهد، واجبات را به جا آورد و محرمات را ترک کند، من، سه مطلب را به او می دهم . یکی از آن سه، این است که «بندگان خاص خودم را از او مخفی نمی کنم .» . [2]

خلاصه، اگر ما مسیر زندگی را درست انتخاب کنیم و با امام زمان علیه السلام هم خط شویم و بیراهه را رها کنیم، نه تنها ما را به حضور می پذیرد، بلکه خودش به سراغ ما می آید . اگر ما به وظیفه ی خودمان عمل کنیم، او به وظیفه ی خود عمل می کند .

این حدیث، می تواند برای اهل اش راه گشا باشد . البته باید توجه کرد که آن وجود عزیز، مصداق اتم و اکمل «خلق خاص » است و الا، امثال سلمان و مقداد و ابوذر و . . . ، به مرتبه ی «خاص خلق » رسیده اند [3 .

پست آینده :چرایی و چگونگی تحصیل رضایت امام زمان علیه السلام .


[1].سوره یس ،آیه 60

[2].یاأَحمَد...فَمَنْ عَمِلَ بِرِضایَ أُلْزِمُهُ ثَلاثَ خِصال: أُعَرِّفُهُ شُكْراً لا یُخالِطُهُ الْجَهْلُ وَذِكْراً لا یُخالِطُهُ النِّسْیانُ وَمَحَبَّةً لا یُؤْثِرُ عَلى مَحَبَّتِی مَحَبَّةَ الَْمخْلُوقِینَ. فَإذا أحَبَّنِی أحْبَبْتُهُ وَأفْتَحُ عَیْنَ قَلْبِهِ إلى جَلالِی. فَلا أُخْفِی عَلَیْهِ خاصَّةَ خَلْقِی ...بحارالانوار، ج27،ص28

 [3]. آیت الله فلسفی ، پایگاه حوزه



+ نوشته شده | یکشنبه 29 خرداد 1390 13:51 | نظرات ()

صفحات :